Me fitoren historike të demokratëve në të dy dhomat e Kongresit, fillon një kapitull i ri për politikën amerikane, që mund të shënojë edhe fundin e erës Trump.
Por ky fund mund të jetë i dhimbshëm, pasi Trumpi nuk ka më çfarë të humbë dhe mund të bëhet akoma më i paparashikueshëm.
Demokratët tani përballen me një përgjegjësi të madhe dhe duhet të tregojnë maturi, pasi kandidatët polarizues mund të dëmtojnë imazhin e Partisë Demokratike, e cila tashmë ka një reputacion të rëndë, po aq sa Trumpi.
Kjo është evidentuar edhe në anketat e fundit.
Fitore e madhe për Partinë Demokratike në zgjedhjet për Kongresin Amerikan, në periudhën e mandatit të Trumpit.
Ata arritën të marrin kontrollin e Dhomës së Përfaqësuesve si dhe të Senatit.
Kur Trumpi përjashtonte kandidatët nga shou televiziv, ai u thoshte: «You are fired».
Tani, amerikanët i dërguan të njëjtin mesazh: shumica e votuesve nuk pajtohen më me politikat e tij.
Në planin e jashtëm, shumë qytetarë e refuzojnë luftën e Trumpit kundër Iranit; ndërsa në planin e brendshëm, ata përballen me rritjen e kostos së jetesës, rënien e standardeve demokratike dhe korrupsionin masiv të klanit Trump.
Gjatë fushatës, Trumpi u tha votuesve se duhej të votonin sikur emri i tij të ishte në fletëvotim, duke shndërruar zgjedhjet në një referendum për të.
Pas zgjedhjeve, ai e mohoi këtë, duke thënë se nuk ishin ai në fletëvotim, por kandidatët republikanë, që i fajësoi gjithashtu dhe televizionin Fox News.
Një gjë duhet pranuar: pavarësisht veseve të tij, Trumpi e pranoi humbjen.
Në Dhomën e Përfaqësuesve, të gjithë 435 anëtarët u zgjodhën, dhe republikanët e Trumpit humbën qartë shumicën.
Demokratët do të marrin kontrollin e kësaj dhome të Kongresit dhe do të mund të nisin hetime të gjera kundër presidentit, që nga janari kur parlamenti i ri do të mblidhet për herë të parë.
Në Senat, u zgjodh një e treta e anëtarëve (35 nga 100 ulëse), dhe po ashtu këtu republikanët humbën, me demokratët që pritet të kenë 54 senatorë.
Kjo është një fitore historike.
Për zgjedhjet presidenciale që do të mbahen pas dy vjetësh, demokratët do të bënin mirë të pajtoheshin për një kandidat që mund të bindë edhe elektoratin pak më konservator.
Kjo nuk arrihet me kandidatë të ashtuquajtur progresivë, të cilët fokusohen më shumë në çështje identiteti sesa në hallet ekzistenciale të klasës së mesme amerikane.
Barazia duhet të garantohet për të gjithë, por duhet të ketë edhe një përparësi në trajtimin e çështjeve që prekën ata që janë lënë pas nga deindustrializimi.
Zgjedhjet treguan gjithashtu se miliarderët e multimiliarderët mund të blejnë ndikim në opinionin publik, por nuk mund ta blejnë vullnetin e qytetarëve.
Elon Musk shpenzoi 200 milionë dollarë për të mbështetur kandidatin republikan për Senat, por ai humbi, ndërsa demokrati James Talarico fitoi.
Edhe guvernatorja e Teksasit do të jetë një demokrate – për herë të parë që nga viti 1995.
Teksasi, si vatër e republikanëve, tani nuk është drejtuar nga ata.
Sipas gazetës britanike «Financial Times», pas këtyre zgjedhjeve, jo vetëm Trumpi dhe Musk përjetuan një natë të keqe, por edhe komiteti AIPAC, i cili shpenzoi shumë për të mposhtur Abdul El-Sayedin në Michigan, por ai fitoi, madje duke siguruar edhe votat e shumicës së votuesve hebrenj.
Trumpi e sulmoi atë, por socializmi që ai e përmendi, në Amerikë është politikë e qendrës liberale.
Partia Republikane tani e pret një betejë të brendshme.
A do të arrijë kjo parti të emancipohet nga Trumpi dhe lëvizja e tij MAGA?
Akoma është herët të thuhet.
Nënkryetari JD Vance duket se ka filluar të humbasë durimin, duke e fajësuar Trumpin për disfatën e thellë në zgjedhje.
Trumpi ka pranuar pjesërisht këtë, por nuk pendohet për nisjen e luftës në Iran.
Këto zgjedhje treguan se një botë pa Trumpin është e mundur falë demokracisë.
Vota demokratike rrëzoi liderët si Viktor Orbanin në Hungari dhe Aleksandar Vuçiqin në Serbi.
Ndryshimi nuk vjen nga jashtë, por nga mobilizimi i përgjithshëm popullor.
