Një nga figurat e njohura të komunitetit islamik në Zvicër, imami me origjinë shqiptare Bashkim Aliu, është detyruar të largohet nga të gjitha funksionet e tij publike pas një hulumtimi të gazetës SonntagsZeitung.
Ky hulumtim zbardhi deklaratat e tij homofobe dhe kontaktet e afërta me qarqe radikale islamike, duke përfshirë pjesëmarrjen në një ngjarje ku ishte i pranishëm edhe lideri i Hamasit, Ismail Hanije, i cili më vonë u vra në Teheran nga Izraeli.
Aliu drejtonte deri në mesin e kësaj jave Komisionin e Imamëve pranë Federatës së Organizatave Islamike në Zvicër (FIDS) dhe shërbente si autoriteti më i lartë teologjik i Bashkimit të Organizatave Islamike në Zürich (VIOZ), duke mbajtur kontakte të rregullta me autoritetet kantonale e komunale zvicerane.
Pas publikimit të gjetjeve, FIDS e ka shkarkuar menjëherë nga detyrat, ndërsa vetë Aliu është detyruar të japë dorëheqjen nga të gjitha postet brenda VIOZ-it.
Gazeta zvicerane zbuloi një seri qëndrimesh kontroverse të imamit, përfshirë një postim të vitit 2017 ku ai e cilësonte paradën “Pride” në Prishtinë si një “paradë të turpit”.
Organizatat zvicerane VIOZ dhe FIDS u distancuan nga këto qëndrime, duke theksuar se ato bien ndesh me parimet e tyre dhe me ligjin zviceran.
Pjesa më e rëndë e skandalit lidhet me një udhëtim të Aliut në Doha të Katarit në janar të vitit 2024, ku ai mori pjesë në Asamblenë e Përgjithshme të Bashkimit Ndërkombëtar të Dijetarëve Muslimanë, një organizatë e lidhur ngushtë me Vëllezëritë Muslimane.
Në të njëjtën veprimtari mbajti fjalim edhe shefi i atëhershëm i Hamasit, Ismail Hanije.
Drejtuesit e FIDS-it deklaruan se nuk kishin asnjë dijeni për pjesëmarrjen e Aliut në këtë konferencë, ndërsa VIOZ-i njoftoi se ai nuk kishte udhëtuar në emër të tyre dhe se kjo çështje po i nënshtrohet verifikimeve të mëtejshme.
Rasti ka marrë përmasa politike për shkak të financimit publik.
Nga viti 2017 deri në vitin 2025, kantoni i Zürich-ut i ka kaluar VIOZ-it rreth 2,5 milionë franga për projektin e kujdesit shpirtëror islamik në institucionet publike, përveç një mbështetjeje vjetore prej 50 mijë frangash nga vetë qyteti i Zürich-ut.
